Vanuit Kiev ben ik naar Boedapest gereisd, ook een prachtige stad. Weer ongeveer 1000 kilometer met de trein. In Boedapest kwam ik terecht in een bijzonder hostel wat werd gerund door 2 Roemenen -ze werkten er pas 3 dagen- die de stad dus absoluut niet kenden. Ze werkten niet helemaal legaal in het hostel, een leuk vakantiebaantje voor de zomer zeg maar. Als de inspecitie kwam dan waren ze reizigers. Zo werkt dat daar.
In Boedapest heb ik ook een reismaatje geadopteerd voor ‘de laatste etappe’, Ante. Die was met de auto vanuit Zagreb komen rijden. Erg fijn om weer een bekende te zien, daar had ik best naar uitgekeken. Het vertrouwde gevoel zorgde er voor dat ik de tijd in Boedapest meer als een vakantie (zoals we gewend zijn) ervaarde. In Boedapest hebben we een paar hele mooie, artistieke, barretjes gevonden waar de biertjes goedkoop waren en de caipirinha’s lekker. Daar kwam ik ook nog een hele enthausiaste barman tegen die me al zijn cocktails wilde uitleggen en laten proeven. Weer nachtburgermeester dus. Toen we ’s ochtends ons hostel binnen kwamen waren onze Roemeense vrienden alweer wakker om ons van allerlei onzin (de geest van Michael Jackson?!?!) te voorzien voordat we gingen slapen.
Boedapest heeft naast barren ook een heleboel mooie gebouwen, bruggen, communistische standbeelden in een park en een boulevard langs de rivier. Ja, die hebben we ook gezien dus onze cultureel geïteresseerde kant’ is ook zeker bevredigd. Onze mama’s kunnen trots op ons zijn.
Na Boedapest zijn we doorgereden naar het, oh zo fijne, Zagreb. Na Groningen en Wageningen de derde uitvalsbasis van Ante. Vanaf nu is het afgelopen met al die crappy hostels, guesthouses en bungalows. Geen kakkerlakken meer onder mijn bed. Niet meer wachten om te douchen. Slapen in normale bedden. Gratis wassen. Fijne keuken zonder volle, stinkende, koelkasten. Ook geen leuke Scandinavische meisjes meer op mijn kamer, malle Roemenen, interessante Russen, dronken Engelsen of blowende Israeliërs. Stiekem weet ik dat ik het best ga missen.
Morgenvroeg cruisen we naar de kust. Dat is ultiem afkicken na al dat gereis. Het filmfestival van Motovun staat ook nog op de planning maar daarna moet ik toch echt weer terug naar Nederland. Jammer en erg leuk tegelijkertijd. Ik zie wel hoe het uitpakt. Tot gauw allemaal!
Ed.
Deze communistische marktpleintrots staat nu in een museum
Als ik terug ben in Nederland ga ik het leger in, wel op flipflops uiteraard..
Ante houdt er ook een bijzonder gedachtengoed op na..
Zagreb downtown vanuit de bergen. Mooi hè.
