Zwerven door een heilige stad.

Net terug uit Varanasi, echt fantastisch. Niet voor niets is dit een van de heilige plekken voor de Hindoes, de stad is meer dan 2500 jaar oud en daarmee een van de oudste steden ter wereld die nog bewoond wordt. Vanaf de oever van de Ganges, de heilige rivier, leiden trappen naar tempels en het oude stadscentrum, een doolhof van steegjes en straatjes. Het voelt er magisch.

Beneden aan de trappen wassen mensen zich in het heilige water. Koeien nemen er ook een frisse duik. Er zijn speciale plekken voor crematieceremonies die uiteindelijk ook in het water eindigen.

Ik vond het prachtig om met een boek in het midden van de trappen te zitten en gefacineerd te kijken naar alles wat er om mij heen gebeurde. Opeens verscheen er toen een relaxte Indiër die me uitnodigde om thee te drinken bij hem thuis. Toen we rustig op de grond zaten trok hij een la open en haalde er trots meer dan een halve kilo Afghaanse hasj uit.  Het beste spul wat ik ooit had gezien voor bijna niets. Goed handelswaar (net Mr. Nice uitgelezen) maar ik moest de beste man helaas teleur stellen toen ik hem vertelde dat ik niet zo van blowen hield en ik ook niet van plan was zijn bruine goud naar Nederland te smokkelen. Ik dronk rustig mijn thee op terwijl hij me alles vertelde over de productie van hasj in de bergen. Toen ik hem gedag zei gaf hij me zijn kaartje, ‘voor als ooit wat nodig had’.

Na Varanasi ben ik met de trein naar Calcutta gekomen. De stad was minder schokkend dan de eerste keer. Ik begin er van te houden merk ik. Vannacht ben ik op stap geweest met 2 Indische gasten die allebij studeren om kaptein te worden op grote vrachtschepen. Ze vertelden wilde verhalen over het leven op zee en nodigden me uit in hun studentenhuis waar ik vannacht heb gecouchsurft. Toen ik in slaap viel was ik in gedachte op de Daalstraat.

Morgenvroeg, om 5:30, stijgt er een vliegtuig op met mij er in vanuit Calcutta om een uurtje later te landen in Port Blair. Ik ga op reis en ik neem mee; mijn slippers, een korte broek, 2 t-shirts, boeken, mijn duikbril, een fotocamera, een stapel contant geld omdat ze daar geen (of nietwerkende) ATM’s hebben, mijn tandenborstel en heel veel goede zin!

Ik heb te veel mensen gesproken die me op het hart drukten dat de Andaman Islands geweldig zijn om deze archipel over te slaan. Ik ben erg benieuwd.

Waar ligt dat dan? Klik op de kaart.

Gefotografeerd op de Andaman Islands. Wauw!

HUISHOUDELIJK:

• Foto’s: De trappen van Varanasi.
• Je kunt me ook volgen per sateliet.
• Omdat ik zo verschrikkelijk van koeien houd.

Ik mis..

Al dat reizen is prachtig en om van te genieten maar het heeft ook keerzijden. Een daarvan is het missen van al die typisch Nederlandse lekkernijen. De eerste maanden waren voor mij een ontkenningsfase maar nu kan ik er echt niet meer om heen. Ik ga het van mij af proberen te  schrijven, ik hoop dat het oplucht.. Zo mis ik bijvoorbeeld verschrikkelijk; een broodje kwekkeboomkroket, boerenkool met worst en spek van pap of Roy, een maisboterham met hagelslag, een lekkere ham-met fatsoenlijke-kaas tostie, krentenbollen, een goed glas fristi als ik wakker word, tijgerbolletjes met kaas, sausijzenbroodjes, sambalsmeerkaas, kipcorns, andijviestampot,  een patatje gyros -van Kostas- in het midden van de nacht en uiteraard niet te vergeten een ontbijt met karnemelk en een boterham met pindakaas!

Zo, dat voelt beter!

Ondertussen heb ik die prachtige motor in Pokhara geparkeerd, ben ik met de bus (op het dak gereisd) naar India gekomen en hang ik nu de toerist uit in Agra. Ik maak hier foto’s van de Taj Mahal, het Agra Fort en dagelijks straatleven met slagers, fietsrikshaws en koeien op straat.. Het is hier 44 graden Celcius, dat is dus iets meer dan ‘aangenaam warm’.

India is mooi en lelijk tegelijkertijd, soms verwarrend maar vooral verbluffend en verwonderend. Ik geniet, gauw meer.

Klik HIER voor alle foto’s.

P.S. Iedereen véél plezier op alle mooie feestjes met koninginnedag, volgend jaar ben ik er weer gewoon bij..

Brrrrrrrrrrrrrr.

Goedemorgen Nederland, goedemiddag India en goedenavond New Zeeland!

Hier spreekt uw reisreporter, live vanuit het stervenskoude Darjeeling.

Het is hier; hoog, koud, mooi, fris, rustig, 14 graden Celcius en vriendelijk. Het uitzicht is prachtig.

Gisteren ben ik aangekomen na gereis met een trein en met een jeep. Al gauw een heel fijn guesthouse gevonden voor heel weinig Rupees. Gisteravond, gedineerd met een Amerikaanse Indiër en zijn vrouw die me een Boedha van een halve kilo – om aan mijn voordeur te hangen > ik heb niet eens een huis – cadeau gaf. Bedankt voor het extra gewicht. Vanmorgen, vroeg opgestaan om de zonsopgang te zien vanaf Tiger Hill (gefaald > teveel wolken). Toch een glimp van het Himalaya gebergte, check de foto’s.

Verder, fatsoenlijk internet met af en toe stroomstoringen. Het is me gelukt foto’s van Calcutta online te krijgen en zelfs al foto’s van Darjeeling. Had ik al verteld dat ik het hier verschrikkelijk koud heb omdat ik niet (meer) gewend ben aan deze temperaturen? Ik mis mijn Northface.

Vandaag ga ik plannen smeden om naar Kathmandu (Nepal) te reizen onder het genot van een warme kop Darjeeling thee.

IN HET KORT:

• Foto’s: Calcutta
• Foto’s: Darjeeling (Tiger Hill en uitzicht vanuit mijn slaapkamer)
  
• Feit: In Calcutta is het 38 graden Celcius en hier in Darjeeling 14.
• Feit: Voor 1 Euro krijg je 67 Indiase Rupees.
• Feit: Slapen kan hier in Darjeeling voor 250 Rupees.
  
• Feit: Een kopje thee kost 15 Rupees en een goed ontbijt 60.
• Lokale opinie: “Darjeeling thee, de beste thee van heel de wereld.”

Calcutta (India)

Calcutta knalt erin van alle kanten. Dit is dus India. Observerend rondlopen en rustig waarnemen is er niet bij. Al mijn zintuigen worden constant geprikkeld en mijn hersens roepen; data overload. Ik merk dat ik het moeilijk vind om te beschrijven hoe het hier is, toch ga ik een poging wagen.

Al eerste wat impressies; constant toeterende taxi’s en motors overal, heel erg veel mensen, weinig europeanen, bedelaars zo arm als ik ze nog nooit had gezien, een naakte man loopt rustig over een kruispunt niemand kijkt naar hem, een klein ventje slaapt hier soms op de stoep, rennende mannen met riksja’s, militairen met machinegeweren in de metro, cameraverboden bijna overal, geuren van lekker eten en wazige wierook om mij heen, thee drinken op iedere hoek van de straat, iedereen is in voor een gesprek en spreekt goed engels.

Het begon al met het vliegtuig vanuit Bangkok dat vol zat met Indiers, ik was de enige Europeaan. Ik verbaasde me over de manier van uitstappen nadat het vliegtuig was geland. Alle andere pasagiers leken allemaal als eerste door het poortje van de douane te willen en rekening houden met anderen, daar stond blijkbaar niemand bij stil. Ik bekeek het rustig van een afstandje, dat kon op dat moment. Nu in de stad zit ik er midden in.

Toen in een taxi naar het centrum, een 45 minuten durende prachtige rit met minstens 4 ‘bijna ongelukken’. Ik vertrouwde de taxichauffeur en gelukkig niet onterecht. Hij dropte me, zonder schrammen, in het centrum van Calcutta, op de hoek van Sudderstreet. Sudderstreet is een straat met wat hotels en guesthouses bij elkaar. Ook een straat met bedelende mensen en overal spulletjes uitgestald zoals op koninginnendag.

HERSENSPINSEL (zou je kunnen overslaan): Ik blijf de vergelijking met koninginnendag gebruiken omdat ik denk dat het het dichtste komt bij wat ik bedoel met wat ik op de straat zie. Met het dichtste bij, bedoel ik eigenlijk dat een paar essentiële dingen overeen komen. Die essentiële overeenkomsten zijn eigenlijk alleen dat er iemand op de straat zit met spulletjes voor zich. Hoe die iemand eruit ziet en wat die spulletjes dan zijn of wat ze kosten verschilt dan weer enorm. Als ik dat uit zou gaan leggen wordt deze blog waarschijnlijk te lang en te saai om te lezen. Zoals ik zei, het is soms moeilijk om de dingen hier om mij heen duidelijk uit te leggen.

Sudderstreet. Ik word aangesproken van alle kanten en iedereen blijkt mijn vriend te zijn. Gauw duik ik een hotel in en informeer naar de prijs, 1500 rupees, gedeeld door 67, snel gerekend, meer dan 20 euro en dus ver boven mijn budget. Het volgende guesthouse biedt me een hok van 7M2 met een bed en zelfs airco voor 250 rupees. Prima, dit is meer mijn smaak.

De avond verken ik de omgeving en kom ik er achter dat Sudderstreet omringd wordt door een gebied met heel veel winkeltjes, eettentjes, grotere winkels en zelfs een markt. Ik duik vroeg mijn bed in en probeer te verwerken wat ik heb gezien. Nadenken valt zwaar en daarom pak ik mijn Ipod met Jimmy Hendrix. Ik droom diep en vaag.

De volgende morgen wordt ik wakker, 10 uur, mooie tijd om de stad te verkennen. De man van de winkel op de hoek van de straat geeft  me naast een goed ontbijt en een fles water ook anderhalf uur cadeau wanneer hij me vertelt dat ik nog in de ‘Bangkok tijd’ leef. 8:30 dus, een nog mooiere tijd om de stad te verkennen, mijn geluk kan niet op.

Onderweg naar het Victoria Memorial ontmoet ik een random Indiër op straat die voor de volgende 3 uur mijn gids is. Hij weet veel, legt veel uit en laat veel zien. Hij zet me af bij het Victoria Memorial, een van de indrukwekkendste gebouwen uit de koloniale, Brits-Indische, geschiedenis. Het gebouw is nu een groot museum en ik leer over de geschiedenis van India. Bijvoorbeeld dat Columbus in 1942 het westen van India heeft ontdekt.. Wat?!

Na rondgedwaald te hebben in het museum besluit ik naar de Calcutta Race Track omdat ik benieuwd ben of er zaterdag of zondag misschien paardenraces zijn. Die wil ik wel een keer zien. Ik loop om de hele baan heen en kom wat verdwaald via de achteringang van de VIP area binnen. Daar kom ik een jockey tegen die me verteld dat er vandaag races zijn en dat ze over anderhalf uur beginnen. Lachend verteld hij me dat ik geen kaartje meer hoef te komen, ik ben toch al binnen.

Zo’n paardenrace is prachtig om mee te maken. Op de tribunes zit ik tussen Indische mannen die erg hard schreeuwden omdat ze (veel) geld winnen of verliezen. Een vrolijke man neemt me op sleeptouw en legt me alles uit. Koffie drinken met de bookmakers, informatie proberen in te winnen bij de jockeys, kansberekening, speculaties over ‘fixed races’ en geschiedenisles. Interessant.

Dit was het voor nu, de baas van de internetshop wil zijn bed in dus ik moet pleite.

Gauw meer. Ik beleef en geniet.