…toen ik de tweede ochtend wakker werd kwam ik uit een hele, hele diepe slaap, ik dacht nog: “vannacht heb ik het allerfijnst geslapen van de hele maand en dat in een trein..”. Nadat ik wat helderder werd en mijn slaapdronkenheid wat wegzakte begon ik na te denken over het ‘waarom’ van dit fijne gevoel tijdens het wakker worden. Ineens herinnerde ik me de Russin die ik tijdens een nachtelijk WC-bezoekje tegen het lijf was gelopen. Ze had me gevraagd of ik zin had om mee te gaan naar haar coupé, “Waarom niet?” had ik gedacht. Na daar te zijn aangekomen had ze haar dochtertje (11) wakker gemaakt om voor ‘vertaler’ te spelen. Tijdens een grappig gesprek hadden we ‘even’ 5 whisky’s gedronken. Geproost in het Russisch, “na zdorovje”. Foto’s van haar familie, foto’s van de mijne. Russische liedjes. En daarna gingen we samen op stap om te kijken of de restaurantwagon nog open was. Die was dicht, logisch om 01:00 ’s nachts, dus maar weer terug naar haar coupé voor een nachtmutsje. Daar weer aangekomen ging de Russin op zoek naar de flessen whisky, die stonden niet meer waar ze hadden gestaan. “Waar konden ze zijn?” dacht ik. Op dat moment wees de Russin, fluisterend-hard-lachend, naar het stapelbed waar dochterlief deed alsof ze sliep. Slimme meid. Dat de Russin niet zo gemakkelijk uit het veld te slaan was bleek wel toen ze een fles wodka uit haar handtas toverde. Die hebben we samen opgedronken terwijl zei me probeerde te leren tellen in het Russisch. Ik kan me geen cijfer meer herinneren. Uiteindelijk terug in mijn eigen coupé zakte in diep weg in mijn bed en dommelde ik weg op het geluid van de voortdenderende trein, geen wonder dus dat ik zo heerlijk had geslapen…
Lada 4x4, wat een prachtbak!
Nikita's homestay, hier heb ik geslapen.
Baikalmeer, in gezwommen, verschrikkelijk koud!
